Wstęp
Zadanie, jakie postawiliśmy
w tej pracy, to charakterystyka ewolucji przedsiębiorstw okresu transformacji w
określonym czasie historycznym. Czas ten, zdeterminowany technologiami informacyjnymi,
nosi nazwę ery informacyjnej. Celowo nie użyliśmy alternatywnego pojęcia
społeczeństwa informacyjnego, gdyż cala uwaga jest w tej książce skierowana na
ścieżki rozwojowe przedsiębiorstw, na interakcje między techniką komputerową i
biznesem, przyspieszające znakomicie procesy zmian.
Start przedsiębiorstw do
gospodarki rynkowej oznacza nie tylko zmianę własności państwowej na prywatną, lecz
także zmianę mechanizmów regulacji właściwych gospodarce nakazowej, centralnie
planowanej, na odpowiednie mechanizmy dla gospodarki rynkowej.
Korzystając z teorii
szkoły neoinstytucjonalnej, pokazano specyfikę dojścia polskich przedsiębiorstw do
punktu transformacji ustrojowej. Na pierwszym planie pojawiły się tu zdolności
adaptacyjne przedsiębiorstw, które dzięki procesom uczenia się kształtują przyszłe
ścieżki rozwoju.
Należało w związku z
powyższym stworzyć perspektywę badawczą, umożliwiającą analizę rozwoju i
zdolności adaptacyjnych organizacji gospodarczych w warunkach wysokiej i zmiennej
dynamiki gospodarki.
Okazało się, że
metodologia budowana na bazie paradygmatu równowagi ekonomicznej nie wystarcza.
Systemowym odpowiednikiem, modelowym narzędziem analizy będą cybernetyczne liniowe
układy regulacyjne. Teoria ta zawodzi w przypadku dynamiki nieliniowej, trzeba było
więc sięgnąć do najnowszej wersji teorii systemów. teorii złożonych dynamicznych
systemów adaptacyjnych. Jej siłę interpretacyjną z powodzeniem wypróbowano,
wyjaśniając rozwój regulacji rynkowej i procesów rynkowych okresu transformacji.
W całej pracy konsekwentnie
przejawiają się dwie metodologie: tam, gdzie jest to uzasadnione charakterem
rozpatrywanego systemu, stosujemy liniowe myślenie cybernetyczne, natomiast jeśli
analiza dotyczy systemów zachowujących się nieliniowo, wkracza myśl i model
zaczerpnięty z teorii złożonych dynamicznych systemów adaptacyjnych.
W istocie ta zaawansowana
teoria służy rozwiązywaniu wielu problemów, by wymienić jeden z podstawowych wyborów
- wybór struktur organizacyjnych: czy są one kształtowane w sposób planowy, czy też
powstają w drodze spontanicznego rozwoju. Opowiadamy się, w konfrontacji z
rzeczywistością, za dostatecznie uzasadnioną i stanowiącą wytyczną dla wielu
proponowanych w tej pracy modeli organizacji - koncepcją kierowanej samoorganizacji.
Kluczową funkcję, jaką we
współczesnej gospodarce pełnią technologie informacyjne, pokazano w części drugiej
rozprawy. W centrum rozważań znajduje się zagadnienie ewolucji technologii
informacyjnych i budowy systemów informacyjnych, zawsze rozpatrywanych z punktu widzenia
interakcji między techniką a gospodarką. Do najbardziej rozpowszechnionych w
literaturze na temat zarządzania systemami informacyjnymi należy rozwinięcie znanego
modelu pięciu czynników konkurencji M. Portera, ukazujące wpływ technologii
informacyjnych na kształt strategii. Sądzimy, że istotny wkład do teorii regulacji w
zarządzaniu wnosi rozdział siódmy, traktujący o oddziaływaniu technologii
informacyjnych na budowę sprzężeń regulacyjnych organizacji, podwyższając skutecznie
możliwości ich elastycznego reagowania na zmiany rynkowe.
Osią metodologiczną
trzeciej części książki są szczegółowo opisane transformacje, zachodzące w
przestrzeni informacyjnej: danych w informację, informacji w wiedzę oraz dalej -
współzależności między informacją a procesami uczenia się i polityką kompetencji.
Cybernetyczny model
adaptacji, otwierający cykl specyficznych modeli począwszy od uczenia się przez modele
referencyjne, modele wiedzy i kompetencji firmy, pozwala na ustalenie pozycji i
określenie roli każdego z wymienionych.
Ogólny cybernetyczny model
adaptacji został zbudowany na zasadzie dwoistości: w pewnej bardziej technicznie
zorientowanej części poddaje się interpretacji w duchu układów sprzężeń liniowych,
w części umieszczonej w środowisku uczenia się organizacji możliwa jest zaś
interpretacja zgodna z nieliniowymi własnościami systemu
Liniowa i nieliniowa
część spełniają różne funkcje w procesie adaptacji. Liniowi partia modelu odpowiada
za działania dostosowawcze firm, nieliniowa natomiast z;adaptację rozwojową i
kreatywną.
Do mechanizmów
napędzających adaptację należą procesy uczenia się organiza cji: te
niekwestionujące danego modelu mentalnego kierownictwa utrzymują organ zację na
płaszczyźnie adaptacji dostosowawczej. Procesy uczenia się interweniując głęboko,
sięgające wartości organizacji, jej celów, wymagające zarzucenia stareg i
wypracowania nowego, ustawiają organizację na wyższym poziomie adaptacji rozwojowej lub
kreatywnej. .
Sądząc, że nadrzędnym
celem współczesnych organizacji jest budowa potencja adaptacyjnego, wykraczającego,
choćby ze względów konkurencyjnych, poza normali zdolności dostosowawcze, wskazujemy
na ekonomiczną opłacalność inwestycji w zaso niematerialne: w organizację uczenia
się, w organizację wiedzy i kompetencji.
W kreśleniu obszarów
adaptacji przedsiębiorstw doby transformacji okazało ' wysoce użyteczne rozróżnienie
między zakresem adaptacji: skierowaną na zewnął na współpracę z innymi firmami -
adaptacją kooperacyjną i skierowaną do wnętl organizacji - adaptacją autonomiczną.
W pracy dominuje problematyka adapta autonomicznej, tylko w rozdziale trzecim
przedstawiono główne tendencje adaptc kooperacyjnej, korzystającej z TI i zmierzającej
do organizacji sieciowych.
Nie przesądzamy formy,
jaką ma przybrać przedsiębiorstwo okresu transforr cji: na swej ścieżce rozwoju
mogło przejść już dwa punkty: restrukturyzacji ratun wej i być może restrukturyzacji
rozwojowej, bazującej np. na reinżynierii procesi Teoria strategii kompetencji tworzy
nową szeroką perspektywę dla sterowań zmian w przedsiębiorstwie, w tym dla
restrukturyzacji ratunkowej i różnego stop adaptacji rynkowej.
Historia zachowań firm lat
dziewięćdziesiątych sugeruje, że przekonały się one do konieczności uczenia się, a
konkurencja i dynamika rynku zmusi je do kontynuacji nauki, tym razem na zasadach
systemowych, z celowym wykorzystaniem potencja-lu technologii informacyjnej, prowadzącej
w rezultacie do sytuacji, w której informacja, wiedza i kompetencje staną się zasobem
strategicznym, zapewniającym wysokie zdolności dostosowawcze i rozwojowe.
Otwarta pozostaje kwestia
zaliczenia do odpowiedniego działu nauki tej wielowątkowej pracy - korzystającej
zarówno z cybernetyki i teorii systemów regulacyjnych, z informatyki i teorii
informacji, jak i z ekonomiki przedsiębiorstwa.
Pytania formułowane w
ramach tej rozprawy można ująć następująco:
- jak się robi biznes za
pomocą TI?
- jakie formy
organizacyjne kształtują TI?
- jak można wykorzystać
środowisko komputerowe w nauczaniu (najlepszych wzorców kierowania...)?
- czy można na Internecie
zrobić interes? i wiele innych, w których występują techniki komputerowe w relacji do
biznesu.
Pytania te sugerują, że
ewolucję przedsiębiorstw ery informacyjnej można zaliczyć do nowej dziedziny -
dziedziny Informatyki Gospodarczej.
Ta kwalifikacja uzasadnia
wydanie pracy sponsorowanej przez Wydział Nauk Ekonomicznych UW, w serii organizowanej
przez Katedrę Infonr.ityki Gospodarczej i Analiz Ekonomicznych: "Studia Informatyki
Gospodarczej".
W książce, w której
tworzywem organizującym są systemy informacyjno-regula-cyjne, w sposób oczywisty
korzystałem z własnej już wieloletniej pracy nad teorią systemów ekonomicznych, a to,
że mogłem jednocześnie wejść na ciekawą orbitę informatyki gospodarczej,
zawdzięczam zespołowi znakomitych informatyków z Katedry Informatyki Gospodarczej
Wydziału Nauk Ekonomicznych UW. Za wszechstronne wsparcie serdecznie dziękuję.
206 STRON
Księgarnia nie działa. Nie odpowiadamy na pytania i nie realizujemy zamówien. Do odwolania !.