DZIENNIKARKI PRASY DLA KOBIET W POLSCE 1918-1939 MAJ E. Księgarnia

Dziennikarki prasy dla kobiet w Polsce 1918-1939

Portret zbiorowy na podstawie publicystycznego samoopisu

„Należy docenić trud opracowania zagadnienia związanego z miejscem, rozwojem osobistym i zawodowym, warsztatem i posłannictwem dziennikarek. Za bardzo istotne dla poszerzenia dotychczasowej wiedzy o prasie dla kobiet należy uznać części wstępne pracy, w których Autorka dogłębnie i wyczerpująco przedstawiła cechy charakterystyczne periodyków dla kobiet wychodzących w dwudziestoleciu międzywojennym. Zaufanie budzą fragmenty monografii odnoszące się do oceny profesjonalizmu pracy dziennikarek, które – jak ustaliła Autorka – integrowały odbiorczynie, wychodziły naprzeciw ich potrzebom społecznym, życia codziennego, wyzwaniom intelektualnym, problemom i troskom, dotyczących ich samych oraz otoczenia społecznego, w którym funkcjonowały. Dziennikarki, wydawczynie, redaktorki i współpracowniczki tych pism budowały zaufanie wśród kobiet, kształtowały trwałe więzi z czytelniczkami, wywierając wpływ na ich poglądy, zachowania, przyjmowane wzorce. Uświadamiały również politycznie i społecznie czytelniczki, przyczyniały się do zmian obyczajowych w społeczeństwie. Kobiety piszące w periodykach dla kobiet posiadały specjalne predyspozycje, talenty, fachowe przygotowanie i wrażliwość, umiejętność obserwacji zjawisk społecznych i ich prezentacji wśród czytelniczek (w części także i czytelników). Z niezwykłą skrupulatnością przedstawione zostały sylwetki dziennikarek z wyszczególnieniem cech, jak przygotowanie zawodowe czy doświadczenia formacyjne”.

Fragment recenzji prof. dr hab. Małgorzaty Dajnowicz

Spis pseudonimów i kryptonimów 9
Spis skrótów i skrótowców 11
Wstęp . 13

ROZDZIAŁ 1. Miejsce pracy dziennikarek . 33
1.1. Pozycjonowanie 33
1.2. Rodzaje prasy dla kobiet 61
1.2.1. Prasa ogólnotematyczna . 61
1.2.2. Prasa stowarzyszeń społecznych i ugrupowań politycznych 71
1.2.3. Prasa specjalistyczna, zawodowa, jednodniówki, kalendarze, dodatki . 95

ROZDZIAŁ 2. (Samo)identyfikacja dziennikarek . 107
2.1. Dziennikarstwo kobiet: definiowanie, dobór, cechy 107
2.1.1. Pojęcie i rekrutacja do grupy . 107
2.1.2. Właściwości grupy . 122
2.2. Doświadczenia formacyjne: pokolenie przełomu i generacja niepodległości 141
2.2.1. Kształtowanie pokoleniowych cech dziennikarek . 141
2.2.2. Pokolenie przełomu . 147
2.2.3. Generacja niepodległości . 160

ROZDZIAŁ 3. Posłannictwo dziennikarek . 173
3.1. Służba publiczna . 173
3.1.1. Konteksty ideologiczne . 173
3.1.2. „Tradycjonalistki” i „modernistki” 189
3.2. Misja edukacyjna 207
3.2.1. Dokumentalistki ruchów kobiecych 207
3.2.2. Promotorki wzorców kobiecości 221

ROZDZIAŁ 4. Warsztat dziennikarki 253
4.1. Predyspozycje redaktorskie i publicystyczne 253
4.1.1. Pisarstwo prasowe kobiet . 253
4.1.2. Publicystki-pisarki i publicystki-poetki . 262
4.2. Specjalizacje dziennikarskie . 274
4.2.1. Preferowane gatunki prasowe . 274
4.2.2. Kompetencje interakcyjne 295

Zakończenie . 317
Wykaz źródeł i opracowań 321
Indeks osób . 345

360 stron, Format: 17.0x24.0cm, oprawa miękka

Księgarnia nie działa. Nie odpowiadamy na pytania i nie realizujemy zamówien. Do odwolania !.